Κυριακή, 12 Δεκεμβρίου 2010

Dead poets society (1989) - 3.5/5


Η αξία και το νόημα της ζωής, ο έρωτας, τα όνειρα για το μέλλον, η αγάπη και το πάθος για την καλλιέργεια του πνεύματος, όλα τα παραπάνω με κεντρικό άξονα έναν καθηγητή που θα καταφέρει να κερδίσει το σεβασμό των μαθητών του με τις επαναστατικές μεθόδους διδασκαλίας του, έξοχα ερμηνευμένο από τον υποψήφιο για Όσκαρ Robin Williams. Ο Peter Weir, χωρίς να αποφεύγει ορισμένα στερεότυπα (το φλερτ του Νοξ), αφηγείται πανέμορφα τη μοναδική σχέση του καθηγητή με τους μαθητές, που έμμεσα θα οδηγήσει ακόμα και στη μοιραία κατάληξη ενός από αυτούς. Από τους νεαρούς ηθοποιούς ξεχωρίζουν οι Robert Sean Leonard και ο αγνώριστος, όντας ακόμα πιτσιρικάς, Ethan Hawke. Πέρα από τη γοητευτικότατη μορφή του «καπετάνιου» John Keating, ενός ρόλου κομμένου και ραμμένου στα μέτρα του Robin Williams, τα στοιχεία που ξεχωρίζουν από την ταινία είναι το εξαιρετικό, συγκινητικότατο τέλος, αλλά και μια απίστευτη ατάκα ενός εκ των πρωταγωνιστών προς τον διευθυντή του σχολείου (το οποίο είναι αρρένων) όταν χτυπάει το τηλέφωνο: «Είναι για σας. Είναι ο Θεός. Λέει να φέρουμε κορίτσια στο σχολείο»…

7 σχόλια:

  1. Ο Κύκλος των χαμένων ποιητών είναι μια ταινία σύμβολο της δεκαετίας του 90΄.Όχι τόσο για την ποιότητα της,αλλά για το δίδαγμα της.Νεόφερτος καθηγητής Φιλολογίας έρχεται σε σύγκρουση με το εκπαιδευτικό κατεστημένο του παραδοσιακά αυστηρού Κολεγίου Γουέλτον και παίρνει τους μαθητές του με το μέρος του.Ναι το θέμα είναι πολύ ενδιαφέρον,ναι είναι ελκυστικό,αλλά το σενάριο του και ο ''δήθεν'' τρόπος παρουσίασης του είναι εκνευριστικός.Το πρώτο μισό της ταινίας είναι πλήρες αδιάφορο και ο ρόλος του ήρωα είναι ανυπόφορος.Όσο λοιπόν ο Κίντιγκ εμφανίζεται η ταινία είναι εκνευριστική,καθώς συναντάτε μια έντονη ειρωνία και ένας ανυπόφορος διδακτισμόςπου αναδυκνείεται αρχικά με άθλιο και κλισέ τρόπο.Το δεύτερο μέρος είναι αυτό που κάνει την ταινία ξεχωριστή.Είναι το μέρος όπου,ένα παιδί προσπαθεί να ακολουθήσει τις συμβουλές του δάσκαλου του και να αψηφίσει τον πατέρα του.Σε αυτό το σημείο έιναι και το ζουμί της ταινίας,όπου ο σκηνοθέτης καταφέρνει για πρώτη φορά να αναλύσει σε βάθος τον χαρακτήρα του πρωταγωνιστή.Σε αυτό το σημείο μέχρι το τέλος συγκινήθηκα και ένιωσα περίεργα .Όμως έχω ακόμα μια ένσταση..Ο κυκλος των χαμενων ποιητων. Μια μυστικη λεσχη νεων που μαζευονται σε μια ινδιανικη σπηλια και απαγγελλουν ποιηση, αναζητωντας την κρυμμενη μαγεια που κρυβεται πισω απο τις λεξεις, προσπαθωντας ουσιαστικα να ανακαλυψουν ενα νοημα για της ζωη τους.Στο φιλμ οι ήρωες δεν κάνουν κάποια αναζήτηση του νοήματος της ζωής,αντίθετα διασκεδάζουν με ανώριμο τρόπο.Το κόνσεπτ είναι έξυπνο,η εκτέλεση όμως είναι μετριότατη.Μια υπερτιμημένη ταινία.

    2/5(http://kritikhcin.blogspot.com/search?updated-max=2011-05-27T03%3A57%3A00-07%3A00&max-results=7)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Διάβασα την κριτική στο blog σου πριν την δω εδώ. Σε κάποια πράγματα δεν έχεις άδικο και ίσως να είναι στ' αλήθεια υπρτιμημένη. Αλλά, εντάξει, όχι και τόσο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. απίθανη, την είδα σε ευαίσθητη ηλικία, πριν το δραματικό τέλος φώναζα... μην το κάνεις... αυτή η κατάληξη της ταινίας μου χάλασε όλην την ατμόσφαιρα... κρίμα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μία πολύ ωραία και συγκινητική ταινία!


    4/5

    ΑπάντησηΔιαγραφή